7 - روايات مربوط به باب امر به طلب علم و دانش و وجوب آن و عدم جواز گفتار و كردار بدون علم و آگاهى ، به نحو تواتر نقل شده است . « 1 » 8 - نهى از عمل به ظن و گمان ، ثابت شده و گمان هرگز انسان را از حق بىنياز نمىكند . « 2 » بنابراين ، چگونه در اعتقادات و ديگر احكام الهى عمل بدون دليل جايز است ؟ ! 9 - آن‌گونه كه در جاى خود ثابت شده ، رجوع به اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام در تمام احكام و دستورات ، واجب است . بنابراين ، پى مىبريم كه انجام هيچ‌گونه عملى بدون دليل جايز نيست . و روايتى دال بر امر به اين نسبت ( صوف ) نيز از آن بزرگواران نرسيده است . « 3 » 10 - چنان‌كه ثابت شده ، تقليد در اصول دين جايز نيست . بنابراين ، صوفىها در منتسب ساختن خود به اين نسبت ( صوف ) ، تحقيقا بر تقليد متكىاند كه در اين صورت تقليد در اصول است و چنين چيزى جايز نيست و مباحث مربوط به آن به خواست خدا يادآورى خواهد شد . 11 - در جاى خود ثابت شده كه رجوع به راويان حديث در رواياتى كه احكام را از ائمه عليهم السّلام نقل كرده‌اند ، واجب است « 4 » . همهء اين راويان ، نسبت « صوف » را مردود دانسته و دلايل موجود در رواياتشان ، گفتار و كردار بدون دليل را جايز نمىداند . 12 - آن‌گونه كه ثابت شده در تمام مسايلى كه حكم آن‌ها مشخص نيست و در آن ايجاد شبهه شده ، واجب است توقف و احتياط شود . بنابراين ، پى مىبريم كه در چنين جاهايى انجام كار بدون دليل جايز نيست . و اللّه أعلم . 2 - بر اين نسبت زشت دينى ( صوف ) كه صوفىها بدان منتسب‌اند ، مفاسد زشت و پليد فراوانى مترتب است و بسيار بديهى و روشن است عملى كه بر آن يك مفسدهء دينى ترتّب يابد شرعا ، عملى قبيح و زشت به‌شمار آمده و ترك آن واجب است تا چه رسد به اين‌كه انبوهى از مفاسد بر آن مترتب گردد ؟ ! اين‌گونه مفاسد فراتر از دوازده مورد است كه

--> ( 1 ) . كافى ج 1 ص 30 . ( 2 ) . اشاره به فرمودهء خداى سبحان « إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً » * ( 3 ) . به كافى و بحار ، در باب نهى از سخن گفتن بدون علم و آگاهى مراجعه شود . ( 4 ) . اشاره به فرموده حضرت صاحب الامر مهدى ( عج ) كه فرمود : « فامّا الحوادث الواقعه فارجعوا فيها الى رواة احاديثنا ؛ در رويدادهايى كه در آينده رخ خواهد داد به راويان احاديث ما رجوع كنيد »